Taurodontyzm
Anomalia zębowa charakteryzująca się powiększonymi komorami i skróconymi korzeniami.
Taurodontyzm to wariant morfologiczny zęba, gdzie komora miazgi jest pionowo powiększona kosztem korzeni, które są skrócone. Dotyka głównie zęby stałe, z częstością 0,5-11,3% w zależności od populacji. Taurodontyzm może być izolowany lub związany z zespołami (Klinefelter, Down, amelogenesis imperfecta). Wykrywany zazwyczaj przypadkowo na zdjęciach rentgenowskich. Znaczenie kliniczne obejmuje trudności z leczeniem kanałowym i zwiększone ryzyko odsłonięcia miazgi.